Ο μετακινουμένος εργαζόμενος

Η κοινωνική Ευρώπη δομείται από πολλούς ήσσονος και μείζονος σημασίας κανόνες και κατακτήσεις. Έχω κατ΄ επανάληψη ασχοληθεί σε ομιλίες μου με θέμα τα πολλά προβλήματα που ενυπάρχουν στους χώρους εργασίας. Έχω, δε, ο ίδιος προσωπική εμπειρία επ΄ αυτού. Ο εργαζόμενος χρειάζεται υποστήριξη κι αυτό έχω θέσει ως στόχο της πολιτικής μου δράσης. Η ευημερία και η πρόνοια των εργαζομένων είναι καθ΄ εαυτές κεφάλαιο επί του οποίου στηρίζεται η παραγωγικότητα της οικονομικής δραστηριότητας και η κοινωνική ευημερία, τόσο της Φινλανδίας όσο και της υπόλοιπης Ευρώπης.

 

Έχοντας στενή επαφή με Φινλανδούς «ήρωες της εργασίας», για το σθένος που έχουν επιδείξει στη δουλειά τους, αλλά και με συμπολίτες μου που επί μακρόν είναι άνεργοι και οι οποίοι βρίσκονται στα όρια της ηθικής κατάρρευσης, της προσωπικής απαξίωσης και της μόνιμης αθυμίας. Κατανόησα κι ο ίδιος άμεσα και εκ βαθέων την σπουδαιότητα της εργασίας ως θεμέλιο της δημοκρατίας.


Η θέσπιση κανόνων αναφορικά με τον χρόνο απασχόλησης είναι θεμελιώδους σημασίας για την ρύθμιση του ανώτερου επιτρεπόμενου χρόνου απασχόλησης και του μικρότερου υποχρεωτικού χρόνου διαλείμματος. Όμως, το κάθε κράτος-μέλος οφείλει με την δική του εργατική νομοθεσία να μεριμνήσει για την τήρηση του ελαχίστου υποχρεωτικού χρόνου διαλείμματος. Ασφαλώς και η προστασία των εργαζομένων στα κράτη της ΕΕ επιτρέπεται να είναι καλύτερη απ΄ ότι αναφέρεται στους κανονισμούς της ΕΕ, όχι, όμως, χειρότερη. Ο ρόλος της ΕΕ δεν φαίνεται άμεσα στους χώρους εργασίας, επειδή οι θεσπισμένες ρυθμίσεις πρέπει να υιοθετηθούν από την εθνική εργατική νομοθεσία για να έχουν ισχύ.

 

Η προτεινομένη από την Επιτροπή αλλαγή επί των κανόνων ρύθμισης του χρόνου απασχόλησης καταψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της ΕΕ το Μάιο του 2009. Η κύρια διαφωνία αφορούσε τον μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο απασχόλησης και το σχετιζόμενο με αυτό opt-out. Το Ευρωκοινοβούλιο δεν δέχτηκε ότι ο εργοδότης και ο εργαζόμενος θα μπορούσαν να συμφωνήσουν, σε εθνικό επίπεδο, για χρόνο απασχόλησης μέχρι και 78 ώρες την εβδομάδα. Διαφωνία υπήρξε επίσης και αναφορικά με τις εφημερίες, τις υπερωρίες, τον πρόσθετο χρόνο διαλείμματος, τις παράλληλες εργασιακές συμβάσεις ενός ατόμου και την θέση που κατέχουν τα ανώτερα υπαλληλικά στελέχη. Την τρέχουσα περίοδο καταρτίζεται νέα πρόταση η οποία είναι στη διαδικασία διαβούλευσης από τις δύο ενδιαφερόμενες πλευρές.

 

Η ομάδα των Σοσιαλιστικών Κομμάτων και τα εργατικά συνδικάτα απαιτούν ότι και ο κανονισμός που αφορά τους μετακινούμενους εργαζόμενους πρέπει να αναπροσαρμοστεί, αφού ο αρχικός σκοπός της σχετικής ρύθμισης περί εξασφάλισης της ίσης μεταχείρισης όλων των εργαζομένων δεν υλοποιείται πλέον. Ο κανονισμός της μικρότερης παρεχόμενης προστασίας ανατράπηκε και μετατράπηκε σε κανονισμό του μεγαλύτερου επτρεπούμενου ωραρίου. Η απαιτούμενη αναπροσαρμογή απαιτεί επιμελή προετοιμασία και θα είναι αποτέλεσμα μακρών διαβουλεύσεων . Είναι σαφές, ότι οι εργασιακές σχέσεις των αυτοαπασχολούμενων μετακινούμενων εργαζομένων πρέπει να είναι αντίστοιχες με αυτές όσων έχουν σύμβαση εργασίας. Η σχετική, δε, νομοθεσία δεν πρέπει να εμποδίζει τη θέσπιση καλύτερων εργασιακών σχέσεων για τους μετακινούμενους εργαζόμενους. Ο πρόεδρος της Επιτροπής κ. Barroso υποσχέθηκε, ήδη τον Σεπτέμβριο του 2009, ότι θα υιοθετηθεί οδηγία που να αποτρέπει την εκμετάλλευση των μετακινηθέντων εργαζομένων.